صورت ) كه در تأليف سمعانى - ابو الحسن على بن سعيد الرشتفغنى - ناميده شده « 1 » . رفون / الرفونى / I V ، 796 / در اطراف سمرقند . ساغرج / الساغرجى / I I I ، 11 / در پنج فرسخى سمرقند - اطراف اشتخن « 2 » . ساركون / الساركونى / I I I ، 9 / در اراضى مزروع واحهء بخارا . سبذمون ، شبدمون يا سبدون / السبذمونى / I I I ، 31 / در نيم فرسخى بخارا . سبير يا سيبر / السبيرى / I I I ، 36 / در اراضى مزروع واحهء بخارا . سكان يا اسكان / السكانى / I I I ، 106 / در اطراف اربنجن . سكبيان / السكبيانى / I I I ، 106 / در اطراف بخارا - نزديك به مجكث ( رجوع شود به ص 240 )

--> ( 1 ) - وياتكين ، « مطالب و مدارك » ، 49 . ( 2 ) - به شرحى كه وياتكين نوشته ( ابو طاهر - خوجه ، ترجمهء وياتكين ، 252 ) توجه شود : « سغرج . . . در شمال غربى سمرقند - در درهء زرافشان و چهار ورستى قريهء ينگى - كورگان كه اكنون در پهنهء وسيعى ويرانه‌ها و سنگهاى قبر در آن ديده مىشود - قرار داشته » . دوران اوج رونق تاريخ ساغرج مربوط به زمان حكومت ازبكان ( به ويژه در زمان جنيدان ) است كه در آن زمان پايتخت امارت جداگانه‌اى بوده .